Szukaj Muzyki

Remixowo po wakacjach

2008-09-03T23:00:00.002+02:00

Sieeeeeeeemanko po wakacjach. Mam nadzieję, że pomimo powrotu do szkoły ochota na czytanie nie uciekła wam.

Dzisiaj jednak dam wam jeszcze trochę odetchnąć i raczej pokaże wam przeremixy różnych producentów, i polskich i europejskich i wielu wielu innych.

Zainspirował mnie do napisania tego posta jeden z polskich młodych producentów, który zrobił taki remix, że głowa mała. Niejaki Soulpete wydał teraz nito epka nito lp a raczej 5 zremixowanych numerów. Dlaczego on posłuchajcie sami:

Notorious BIG - Dead Wrong [soulpete Remix]

Idźmy dale na zachód ale dalej w zasięgu Europy. Hiszpańska bądź Portugalska grupa producencka teraz dokładnie niepamiętam a nie chcę kłamać

EDO.G-Saying Something (Cookin Soul Remix)

Little Brother-The Way You Do (Cookin Soul Remix)

Dobrze co ? :P :P :D

Musiałem też oczywiście dać swojego ulubionego producenta zza oceanu i też wogóle

Little Brother & Justus League - Perfect World (9th Wonder Remix)

Teraz coś dla fanów truskulu

Jay-Z ft. Beanie Sigel - Ignorant Shit (shuko RMX)

Dobra dobra powrót o 360 stopni. Powrót stricte do Polski bo niedość, że polski kawałek to polski producent.

Smarki/Pysk/Kixnare - Sweet Memories (Demen RMX)

A teraz dowód na to, że jak ktoś coś chce znaleźć prędzej czy później znajdzie. Ja odkryłem ten remix dzisiaj rano :P

Kanye West - Classic ft. Nas & KRS-One (Dinero Remix)

A na sam koniec polecimy po całości polecam na odmułę muzyczną na melanżu

Dj honda feat Grand Puba,Sadat X - Straight Talk From NY remix)

Trochę organizacji

2008-08-07T11:57:00.003+02:00

Z pewnością zauważyliście, że na projekcie nie ma progressu. Wynika to z tego, iż postanowiliśmy się centralnie oddać wakacjom oraz innym celom. Poprostu nie dotarła do was pewna informacja. Projekt na dobre ruszy od Września !

Czekajcie Czekajcie a nie pożałujecie.
Zapraszamy również do komentowania. Pisania uwag może propozycji.

Pozdrawiamy serdecznie:

Ekipa Szukaj Muzyki

123... Nie! 213!!

2008-07-14T17:12:00.003+02:00

Uhuh :) Ziomal olszak chciał pobudzić atmosferę, więc trochę mu pomogę. Żeby to uczynić wybrałem pewien skład z Long Beach, który nagrał tylko jedną płytę, ale lepszą niż wszystkie razem wzięte UD!
Kozacka formacja to taka, która ma w swojej ekipie różnorodne postacie, a każda z nich reprezentuje wysoki poziom. Snoop Dogg ( Big Snoop Dogg jak sam o sobie mówi ), Nate Dogg ( wspaniały wokal, król refrenów ) oraz Warren G ( Tha G-Funk Era ) tworzą zabójczą mieszankę jaką jest grupa 213. Ekipa powstała w latach 90, lecz raperzy postanowili prowadzić kariery solowe i dopiero w 2004 roku zebrali się razem, a efektem ich pracy był jedyny wspólny album „The Hard Way”.

Dwa single, które promowały materiał to „Groupie Luv” i „So Fly” – typowo g-funkowe kawałki, docenione przez słuchaczy, ukazywały się na wielu listach przebojów np. Billboard Hot 200, Top R&B/Hip-Hop Albums, World R&B Top 30 Singles, czy też na wielu europejskich rankingach.
Sam nie wiem, która piosenka jest lepsza, na pewno „Groupie Luv” jest bardziej ironiczna, artyści opowiadają w niej o swoich fankach;) Polecam obydwa numery, prezentuje jeden z nich.

Na płycie oprócz singli znajduję się jeszcze 18kawałów, wszystkie według mnie miażdżą i jest to jedna z tych nielicznych płyt, przy których nie trzeba zmieniać piosenki, bo jest po prostu słaba. Oprócz tego, że mamy spora ilość numerów, dobrą sprawa jest to, iż występuje mało gości. A ci, którzy się pojawiają prezentują kozackie wersy, są to: Latoiya Williams, Boki, Daz i Soopafly. Jeżeli chodzi o stronę muzyczną, 213 jest wspomagane przez: Hi-Tek’a, Dj Pooh’a, Kanye West’a, Missy Elliot i wielu innych. Grupa czerpała również z muzyki m.in. Herbie Hancock’a, dość znana postać w światku muzycznym. Ogólnie każdy fan g-funk’u powinien mieć ta płytę, a przynajmniej ją znać i się nią jarać, bo jest okrutnie kozacka. Pełna luźnych kawałków, w których czuć słońce palące Kalifornię, nasiąknięta klimatem tamtych miejsc i ludzi, produkcja w 100% godna polecenia. Dla zachęcenia was do sięgania po materiał trzech wielkich postaci jakimi są Snoop, Nate i Warren prezentuję jeszcze jeden nieco spokojniejszy numer z płyty i pozdrawiam.

Inny wymiar West Coastu - Ugly Duckling

2008-07-06T20:17:00.008+02:00

Dzisiaj przedstawię wam innym wymiar West Coastu. Jak zauważyliście jeden z autorów naszego projektu jest zajarany westcoastem - spoko RASCAL (Kuba) :). ów pan Rascal kiedy słyszy nazwy Dre, Nate Dogg etc jest w zachwycie :P Scena zachodnia jest kojarzona z tzw gangsta rapem czy g-funkiem lecz ja chce wam pokazać dzisiaj, że nie koniecznie tak musi być.

O kim dzisiaj mowa? Grupa, która w 100% odcina się od typowych gangsterskich schematów westcoastu. Już z samej nazwy zespołu możemy sie o tym dowiedzieć - Ugly Duckilng (tłm. Brzydkie Kaczątko).

Rok 1995 w Long Beach w Kalifornii spotykają się 3 zacne osobistości. Andycat, Dizzy Dustin, Young Einstein i tak powstaje UD. UD to 2 niesamowitych raperów, oraj DJ którzy od praktycznie wydania pierwszej Epki tj rok 1999 aż do teraz mają orginalny styl. Styl który można kojarzyć, z cynizmem, ironią wraz z dobrym humorem.

Jeśli chcemy naprawdę cofnąć się do pierwszych kroków Kacząt musimy się cofnąć do roku 1998 kiedy to trio wydało singiel Fresh Mode. Rok później za wszelką cenę kosztem popularności grupa ewidentnie chciała się odciąć od "standardów muzycznych wc" Wydali w niezależnych wydawictwie epkę o tym samym tytule co singiel. 8 skurwysyńskich tracków. Jest to gratka dla fanów funku połaczonego z jazzem opartym na tak zwanym stylu boombap. Zresztą sami posłuchajcie na jednym z filmików podłożony numer UD - Einstein's Taking Off

Osobiście stwierdzam że ten materiał z 1999 to chyba najspokojniejsza dawka muzyczna z całej kariery Brzydkich Kaczątek. Apropo stylu UD. Jeśli ktoś wcześniej słyszał może utwory takich grup jak De La Soul czy też Funkdoobiest i mu sie to podobało to z pewnością może się brać spokojnie za twórczość grupy z Long Beach.

W 2000 roku przygotowana została kolejna pozycja pt."Journey To Anywhere". Tego nie trzeba reklamować nawet. Jak tu nie kochać UD za takie "coś":

Chłopaki starją się aby wszystko było w zabawnej formie. Dbają o każdy szczegół np kiedy pozdrawiają kogokolwiek podkreślają to w śmieszny sposób a także swoją odmienność:

All my people in Antarctica, out of this world
and Ursula, she's out of this world

Big Gary Richards, he's out of this world
And the group Ugly Duckling, we're out!

To 4 wersy z jednego z uwtworów z w.w płyty. Z tej płyty także mogą wam utkwić takie klasyki jak "A litlle Samba" nienadarmo znalazła się w notce "KLASYCZNY MELANŻ"

Przenieśmy się dalej w twórczość "brzydali". Rok 2003 został wydany krążek "Taste The Secret". Grupa przyzwyczaiła swoich odbiorców do nieco "odmiennych pomysłów". Koncepcja tej płyty jest prosta. Przedstawili swoje poglądy z perspektywy obsługi Baru szybkiego jedzenia.

Zobaczcie sami jakie tkwią tu bangery:

Powyższy numer trafił w 2004 na soundtrack do znakomitej komedii EUROTRIP.

W 2004 zespół wydał płytę Leftovers, która była tylko dostępna w Japonii. Najprościej mówiąc jest to 2 część płyty Taste the Secret. 11 kawałków część z nich to stare klasyki w odmnienionych wersjach ale na uwagę zasługują też nowe kawałki w tym jeden Something's Going Down Tonight gdzie gościnnym udział ma legendarna postać czyli Gran Puba.

1. Get Ready
2. Something's Going Down Tonight - Feat. Grand Puba
3. Almond Rocha
4. Celebrity
5. Ring the Bell
6. Einstein's Brazilian Travelogue
7. Elevator Music
8. Little Samba - The Forbidden Mix, A
9. Aligator Suflet
10. Pick-up Lines 2
11. Drivethru - C D Extra

Kolejnym legalnym wydawnictwiem Ugly Duckling jest wydane w 2006 "Bang For The Buck". Tym razem to 12 soczystych numerów naszpikowanych dobry funkiem. Chcesz zobaczyć jak w brutalny sposób UD rozprawia się z gangsta raperami ?

2 teledysk do tej płyty do kawałka "Slow the Flow"

Tak właśnie pokrótce można przedstawić 3 ogromnie chore głowy, które swoją twórczością pokazały i dalej to robią, że można robić coś własnego nie podąrzając za utartymi schematami jak wtedy akurat to było w przypadku westcoastu.

Dla osób które chciałby troszkę więcej dostać od Ugly Duckling odsyłam was do ich oficjalnej strony internetowej.

www.uglyduckling.us

Szczególnie polecam zajrzeć do działu Download ponieważ znajdą tam nielada gratkę koneserzy soulu i funku.

Jako ciekawostkę na koniec pokażę wam co zrobił Dj Woody podczas zawodów ITF zainspirowany twórczością UD

Tha G-Funk Era...

2008-07-05T13:41:00.003+02:00

Skoro już zacząłem zabawę z g-funk’iem to przenieśmy się w czasy, kiedy ten rodzaj rapu rozpierdalał całą scenę. Były to lata, gdy legendarny doktorek wydał „The Chronic”, lecz nie o nim tu mowa. Wielki wkład w ta muzyka miał Warren Griffin – urodzony w 1972 w Long Beach utalentowany rapper i producent. Jego kariera miała się zacząć w 1990 roku, gdy założył wraz z Snoop’em i Nate Dogg’iem grupe 213, jednak każdy z artystów postanowił działać solo. Warren pomagał swemu kuzynowi Dr. Dre w pracach przy już wcześniej wspomnianej płycie. Rok po wydaniu tego albumu powstał kawałek: Warren G, Nate Dogg, Mista Grimm – „Indo Smoke”, po którym rapper zyskał szacunek wielu fanów. Ale była to dopiero malutka cząstka jego umiejętności, gdyż w 1994 roku światło dzienne ujrzał materiał zatytułowany „Regulate… G-Funk Era”.

Album był kozackim debiutem, który odniósł olbrzymi sukces. Został uhonorowany potrójna platynowa płytą, zajął druga pozycje na The Billboard 200, jego trzy kawałki znalazły się na Billboard Hot 100: „Do You See” #42, „This D.J.” #9, „Regulate” #2. Warren G współpracował z wieloma wybitnymi artystami przy tworzeniu płyty, byli to raperzy, producenci muzyczni, keyboardzisci, wokaliści, typy od bassu i gitary, perkusiści i wokalistki. Było ich mnóstwo, więc jeśli ktoś chce się przekonać musi po prostu sięgnąć po płytę.

Link: http://www.youtube.com/watch?v=zhWGDGHupYA

Mijają 3lata i Griffin wydaje kolejny solowy album „Take a Look Over Your Shoulder”. Jednak w porównaniu do debiutu jest rozczarowaniem, mimo to odnosi sukces komercyjny. Nagrodzony złotą płytą przyciąga odbiorców. Na płycie udzielają się dość ciekawi goście: Nate Dogg, Bad Azz, czy też Jayo Felony, z którym według mnie jest najlepszy numer na płycie „Young Fun”.

Po wpadce muzycznej artysta powraca w starym dobrym stylu wraz z materiałem „I Want It All” w 1999roku. Jest to według mnie druga po debiucie płyta Warrena G. Mamy tu do czynienia z fuzja styli, różni artyści, różne tematy, różne i za każdym razem dopracowane kawałki. No, bo kto by się spodziewał na jednej płycie Slick Rick’a, Memphis’a Bleek’a obok Nate Dogg’a, Kurupt’a czy Snoop’a.
Prezentuje wam mój ulubiony kawałek z tej płyty „Gangsta Love” z udziałem Kurupt’a, Nate’a i RBX’a:

Po dwóch latach ukazuje się kolejne solo „The Return Of The Regulator” . Jak zwykłe mamy masę gości i powrót do stylu g-funk, który powoli zaczął zanikać na scenie. Płyta ogólnie nie przypadła mi do gustu, ale w chwili, gdy ten rodzaj przeżywał kryzys miło było posłuchać czegoś w starym stylu.

„In The Mid-Nite Hour” i rok 2005 to kozacka płyta po okresie przestoju Warren’a G. Artysta znów wrócił na popularne i szanowany listy The Billboard Charts. Po raz kolejny rozpierdolił, ciągle trzymając się starych zasad, dużo gości, dużo ciekawych tracków i luzackiego g-funku przeplatanego z poważniejszymi tematami. Jak zwykle ciężko jest mi wypisać wszystkich, którzy go wspierali, więc po prostu zachęcam do sięgania po album. Mogę powiedzieć, że znajdziemy tam jak zwykłe Snoop’a, czy Nate’a, ale są też nowi m.in. B-Real czy Ice Cube. Naprawde warto sięgnąć po ten materiał, postaram się was przekonać trackiem „Get U Down”.

Warren Griffin ma wydać w 2008 roku album “The G Files”, czekam na niego z niecierpliwością. Oprócz tego artysta grał w paru filmach, poszukacie, a znajdziecie. Pozdrawiam.

"Klasyczny melanż"

2008-06-26T11:20:00.002+02:00

W dzisiejszym dniu miałem trochę inną wizję pisania posta. Mógłbym napisać kolejny opis i tak zapewne to się bedzie odbywało ale akurat dzisiaj naszła mnie pewna myśl.

Skoro nadchodzi dla wielu upragniony weekend to czemu nie dać komuś możliwość stworzenia alternatywnej tracklisty na melanż.
Ze swojego doświadczenia wybrałem kilkanaście teledysków, które zawsze rozbujały tłum czy to w klubie czy na klasycznej domówce. Miejcie je zatem na uwadze przy dobrze utworów :)

Pete Rock & C.L Smooth - Take You There

Montell Jordan - This Is How We Do It

Z racji tego, że nie można było wkleić teledysku proszę kliknij tutaj.

Erick Sermon feat. Marvin Gaye - Music

Redman & Method Man - How High

Redman & Method Man - Y.O.U

House oF Pain - Jump Around

Cypress Hill - Insane in The Brain

Naughty By Nature - Feel Me Flow

Phife Dawg - Flawless

Big Pun ft. Tony Sunshine - My Dick

Queen Latifah - U.N.I.T.Y.

Sugarhill Gang - Raper's delight

Double Trouble - Rock Steady

Ugly Duckling - A Little Samba

Z Queens Do Wiednia...

2008-06-25T09:42:00.003+02:00

Dzisiejsza notka będzie mówiła o tym kim są Aphrodelics... kto? Aphrodelics, nie znasz? nie! to zaraz poznasz! Ale od początku, jak każda historia musiała mieć gdzieś swój początek, tak i Aphrodelics musieli zacząć przygodę z rapem. Wszystko zaczęło się w 1995 roku kiedy to Shagon aka Shake, Mic aka Schicki Micki aka AKA, Mr. Rodney Hunter i Shadee stwierdzili, że fajnie będzie coś razem nagrać. I tak próbowali, aż w 1996 roku wydali swój pierwszy materiał, odrazu na winylu “On the Rise”. Mijał rok, dwa Aphrodelics byli coraz bardziej znani w Europie, docierali do USA. Nawiązywali kontakty w Stanach, wszystko było na dobrej drodze. Pod koniec 1997 roku rozpoczęły się prace nad pełnoprawnym albumem. Nagrywali tam i tutaj, czuli to, chcieli poświęcić cały czas. Sesje nagraniowe wchodziły w decydującą faze, wyjechali do USA gdzie nagrali parę wokali w Unique Studios w Nowym Jorku, a reszta nagrywek została zrealizowana w Uptight Studios w zamieszkiwanym przez nich Wiedniu. Po Roku pracy wychodzi krążek "On The Rise", poprzedzony świetnymi singlami i klipami. Pierwszy singiel oraz klip to kawałek pt. "Rollin On Chrome"

niestety zablokowano kod embed na youtubue przy tym teeldysku > http://www.youtube.com/watch?v=KZROqBF9BZI

Co do samego singla - oceńcie sami, zarówno klimat jak i raperów, pozostawie to wam.
Komentarze mile widziane.

Drugim Singlem z płyty "On The Rise" był kawałek pt. "Nothing To Lose" do którego również powstał teledysk

Płyta "On The Rise" to szczególnie świetne brzmienia, troszke elektroniki, dużo energii, mocne bity, ale jest też miejsce na bardziej spokojne kawałki. Różnorodność płyty możemy zawdzięczyć temu, iż krążek powstawał w 2 zakątkach świata - Wiedeń , Nowy Jork. Czuć to bezkompromisowość, i ambitność eurpoejczyków, ale także typowo amerykańskie cwaniactwo za mikrofonem.

Trzy Lata pracy, ciszy... rok 2001 i wydanie kolejnego krążka pt. "Enormis", którego niestety nie opisze, gdyż nie spotkałem się z nim - a ciągle szukam. Moge domniemać, iż spotkamy się tu pewnie też z mocnymi bitami, bezkompromisowymi raperami i tym wszystkim czym nas uraczyli na swoim debiucie, obym się nie mylił. Dla smaczku, zaprezentuje wam singiel z płyty "Enormis", na którym gościnnie usłyszycie Masta Ace`a

Pozdrawiam!

Dj, który obudził Compton!

2008-06-24T22:35:00.016+02:00

Miałem wielki dylemat podczas wyboru artysty, którego przedstawię jako pierwszego. Słuchałem, czytałem.. A tu nagle widzę notkę mojego ziomka i pomyślałem... Hmm.. Eastcoast tak? To może przybliżę sylwetkę kogoś z westcoastu? Proste, tylko kolejna rozkmina: kim będzie ten wybraniec? Po dłuższej chwili zastanowienia postawiłem na DJ Quika. Moim zdaniem postać niedocenioną przez odbiorców i też może niezbyt sławną.

David Martin Blake urodził się w 1970 roku, a miejscem, w którym tworzył było Compton w Californii. Chłopak nie był głaskany przez los, wychowywał się bez ojca, a dom matki opuścił, gdy miał 17lat. David przystąpił do Tree Top Piru Bloods, spędzał czas na ulicach, ale oprócz tego tworzył. W 1987 roku wydawał samodzielnie mixtape’y i imponował swoimi umiejętnościami podczas pokazów dj’skich. Wzbudziło to zainteresowanie Profil Records, do którego Quik przystąpił w 1990roku. Już rok później zadebiutował płytą „Quik is the name”. Album odniósł wielki sukces! Jego dwa single pojawiły się w Top 20 R&B Singles, były to „Tonite” oraz „Born and raised in Compton”.

Artysta sam wyprodukował wszystkie kawałki, oprócz jednego „8 Ball”, przy którym pomogli mu Courtney Branch i Tracy Kendrick. Na jego debiucie udzielali się również: 2nd II None, AMG i Hi-C.

Wielu twierdzi, że żaden z późniejszych albumów Quika nie dorównał jego debiutowi. Może to i racja, ale faktem jest też to, iż kolejne płyty Davida były staranne i dopracowane. W 1992 ukazał się drugi materiał zawodnika z Compton, „Way 2 fonky”. Jest to w stu procentach samodzielna produkcja, nie ma żadnych gości, nikt nie wspiera go instrumentalnie czy też wokalnie. Potwierdza to solidność wszechstronnego Quika. Niestety album został niedoceniony i dopiero po 13latach uhonorowany był 24miejscem na liście Top 25 Hip-Hop Albums. Znajduje się na nim jeden z moich ulubionych tracków „Jus Lyke Compton”, polecam.

Na kolejną dawkę muzyki od Dj Quika trzeba było poczekać 3lata. W 1995 roku światło dzienne ujrzał „Safe & Sound”. Album był bardzo głośny z wielu powodów. Pierwszym z nich była wysoka 14 pozycja na Billboard 200. Stało się tak za sprawą wielu kozakich tracków, które znajdują się na płycie. „Dollaz & Sense” to numer z ligi mistrzów, naprawdę miażdży! A dodatkowo znajduje się w nim diss na Mc Eiht.

Ta produkcja wywołała wielką burzę i grad beefów z udziałem Quika. Kolejnymi artystami, z którymi toczył walki byli: Everlast z House of Pain, Gangsta D z 2nd II None, czy tez AMG - przez wiele lat wielki przyjaciel Davida.

Gdy atmosfera się uspokoiła, a cała agresja na bitach znikła, pojawił się nowy album „Rhythm-al-ism”. Był rok 1998, przeszła już fala g-funku i zajawki na westcoast, jednak ten materiał otworzył oczy i pokazał wszystkim niedowiarkom, że Dj Quik potrafi zrobić płytę na najwyższym poziomie! Materiał, który stworzył David Blake był obfity w gości, wspomagali go najwybitniejsi producenci i raperzy. Naprawdę jest to godna podziwu produkcja, bardzo polecam, nie wiem czy nie jest to moja ulubiona płyta tego artysty. Kawałki takie jak „Hand in hand” czy też „Down, down, down” powinny przejść do historii i być zapamiętane przez każdego fana rapu! Przy powstawaniu krążka uczestniczyli: 2nd II None, Peter Gunz, Suga Free, Mausberg, AMG ( wróciła stara przyjaźń ), Playa Hamm, El DeBarge, Snoop Dogg ( typ był wtedy na topie! ), Nate Dogg ( najlepszy męski wokal! ) oraz Hi-C.

Dj Quik do 2000 roku współpracował z takimi artystami jak: 2Pac, Janet Jackson, Snoop Dogg, Talib Kweli, Whitney Houston, Adina Howard, Kurupt, E-40, Jay-Z, Xzibit, Dr. Dre, Ludacris, Chingy, Ercik Sermon, Roscoe, 2nd II None, Hi-C, Suga Free, 8Ball & MJG, Eazy-E, Twiztid, Yung Joc i wielu, wielu innych, którzy dla osób interesujących się tą kulturą są znani. David Martin Blake wyprodukował jeszcze trzy solowe albumy: „Balance & Options”, „Under tha Influence”, „Trauma”! Wszystkie płyty są godne polecenia, na wysokim poziomie, produkcja, wokale i goście, którzy wspomagali artystę.

Podczas swojej kariery Dj Quik miał zaszczyt tworzyć jeszcze z: The Game, T.I., Digital Underground, Pharoahe Monch, B-Real czy też Wyclef Jean. Nakręcił wiele teledysków, współpracował z wieloma znakomitymi artystami, przetoczył się przez wytwórnie: Universal Records, Deathrow Records, Arista Records, Ark 21, Profile Records, Madscience.
Mam nadzieje, że mój artykuł zachęci was do sięgania po westcostowe i g-funkowe płytki. Pozdrawiam, pjona!

Afro Jazz - Francja Odcinek 1.

2008-06-24T21:22:00.010+02:00

Witam Wszystkich czytelników bloga. Jest wiele artystów do opisania, i wielu takich, o których pewno sporo osób nie słyszało. Dzisiejszy post poświęce ekipie z Francji, mianowicie Afro Jazz.
No więc od początku w skład Afro Jazz wchodzą Daddy Jockno, Jaeyez oraz Robo.Wszyscy
wychowali sie w mocnym punkcie francuskiego rapu - 93 (Seine St Denis). Udzielali się m.in.
na mixtape`ach Dj Kut Killer`a. Pierwszy raz dali znać o sobie na koncercie NTM w klubie Bataclan w Paryżu. W roku 1996 nakładem Island Records wydali maxi singiel "Perle Noire", by następnie wydać album pod tytułem "Afrocalypse" (Źródła podają 1996r. a inne 1997r.) Co do samej płyty, bity stworzyli:
Boot Camp Clik, Buckwild, Da Beatminerz , Diamond D, Dj Clyde , Dj Max, Dj Spank, całą płyte nagrali poza granicami Francji, mianowicie w Nowym Jorku. Na płycie gościnnie pojawia się Ol`Dirty Bastard, Papalu oraz Supreme NTM.

okładka opisywanego albumu.

Przedstawiam wam klip z gościnnym udziałem Ol` Dirty Bastarda

a tutaj zapis live kawałka "La Teci" - swoją drogą niesamowitej petardy!

i tutaj jeszcze jeden klip

Cała płyta Afrocalypse to wszystko co najlepsze miał nam do zaoferowania rap lat 90-tych.
Brudne brzmienie, ogromne skille na mikrofonach - czyste szaleństwo i zajawka.
Świetne bity, znakomicie pasujące do znakomicie czujących się za mikrofonami raperami, miejscami możemy wyczuć zajawke raggamuffinem - nic dodać nic ująć. Gościnne występy ODB, czy też Supreme NTM ( w zasadzie Kool Shen`a) tworzą niesamowity smak wraz z świetnymibitami od przegości jakimi bez wątpienia są Diamond D, Buckwild. Gdy pierwszy raz się spotkałem z płytą Afrocalypse, wyczułem powiew klimatu Wu- Tangu, raperzy skojarzyli mi się z innymi mistrzami z Francji - Supreme NTM. Bity to najlepsze co może być, mocne stopy, jazzowe akcenty, twarde bębny - atest do bujania głową

Czym mogę was zachęcić? jestem pewien,że po obejrzeniu klipów, przeczytaniu krótkiej notki
o Afro Jazz, poczujecie bez wątpienia najlepsza lata dla rapu - lata 90-te!

i to w naszym europejskim wydaniu.

Następna notka poświęcona będzie również francuskiemu rapowi - sami sobie powiedźcie kto to będzie.

Pozdrawiam

O.C. - The Chosen One

2008-06-23T13:57:00.010+02:00

Witam. Tak się zastanawiałem czym was zachęcić na tej pierwszej notce.
Nie wiedziałem jakiego artystę wybrać. Długo szperałem w swojej dyskografi i pamięci. Tytuł utworu jednego z eastcoastowych raperów pomógł mi odrazu.

"THE CHOSEN ONE" - O.C.

No właśnie dla wielu postać znana dla innych może tylko trochę. Napewno gdy myślismy o O.C. możemy mieć przebłyski nazw grup D.I.T.C (Diggin in the crates) oraz Crooklyn Dogers.

O.C. czyli Omar Cradle urodził się w 1973 roku w Nowym Jorku. Dzieciństwo spędził na Brooklynie. Jako 11-latek przeprowadził się do Qeens'u. Tamteż rozwijały się jego początki z rapem. Dzięki członkowi grupy Organized Konfusion, Pharoahe Monch'owi, Omar miał okazję nawinąć gościnnie swoje pierwsze wersy w singlu "Fudge Pudge" płyty (OK) wydanej w 1991 roku. Dla ciekawostki powiem, że postać Pharoahe Monch'a mogliście ujrzeć niedawno na festiwalu w Łodzi OUTLINE COLOR.

W swojej dyskografii mam demotape O.C. z roku 1991 składające się z 5 tracków natomiast w żadnych źródłach nie znalazłem wzmianki o nim.

Oficjalnym debiutem w karierze O.C. był moment wydania w 1994 roku przez wytwórnię Wild Pitch Records płyty "World...Life". Singlem do tego krążka był utwór "Time's up" wyprodukowany przez znakomitego producenta z grupy D.I.T.C - Buckwild'a.
Z racji tego, że osobiście strasznie jaram się też jazzem z tej płyty najbardziej mi się podoba tytułowy track "World Life". Stroną muzyczną tej płyty zajęli się także Organized Konfusion oraz kolejna osoba z grupy "DIGGERÓW" czyli Lord Finesse.

Kolejnym LP w karierze Nowojorczyka był album "Jewelz". Dla mnie Jewelz jest jedną z ulubionych płyt. Być może to dlatego, że usłyszymy na lp bardzo zacnych producentów a także mc. Producenci to: DJ PREMIER postać legendarna ostatnio obecna w polsce na Outline Color, Da Beatminerz, Buckwild, Showbiz (Kolejny DIGGER) i Lord Finesse. Goście to również: Big L, Freddie Foxxx, Yvette Michele. Niestety pomimo swojej muzycznej i tekstowej wartości, album nie został ciepło przyjęty przez odbiorców co miało odzwierciedlenie w sprzedaży. Wydawnictwo tej płyty to Payday Recordz.

Po tym jak Jewelz nie zostało docenione O.C. dopiero wrócił na scenę w 2001 roku wydanym przez JCOR Records albumem pt."Bon Appetit". Na tyl LP znajdziemy 13 numerów wyprodukowanych tradycyjnie przez Buckwild'a czy Lord'a. Dla wielu osób sposób w jaki O.C. powrócił w 2001 może być rozczarowaniem. O.C. przyzwyczaił słuchaczy do raczej klasycznych numerów oraz unikalnego stylu tymczasem na 3 albumie otrzymujemy dawkę coraz bardziej zbliżonego do innych artystów stylu. W gruncie rzeczy nie jest to słaby materiał aczkoliwek brakuje mu tego starego stylu. Polscy słuchacze mogą zauważyć charakterystyczny numer. Dokładnie 9 utwór "Utmost" jest oparty na takim samym samplu jak w Molesta - "Się Żyje"

Omar Cradle w tendencji miał czekanie pomiędzy wydawaniem płyt. Na nowe CD fani musieli czekać aż 4 lata. Tak naprawdę rok 2005 był chyba najbardziej owocny w karierze rapera. 2005 przyniósł 2 zarejestrowane albumy. Pierwsza to "Starchild". Wszystko byłoby dobrze z wydaniem tego, że tak powiem illshitu, gdyby nie to, że powstały liczne problemy z samplami użytymi na płycie a raczej brakiem autoryzacji tych sampli. W efekcie tego album znikł z półek sklepowych. O.C. w tym przypadku zaprosił gościnnie tylko do jednego utworu Pharoahe Monch'a. O.C. nie nadarmo zaprosił takich producentów jak Statik Selektah, Locsmif, Vanguard oraz Soul Supreme.

Jak wspomniałem w 2005 też powstało II LP pod nazwą "Smoke and Mirrors". Teoretycznie można zabawnie stwierdzić, iż ten materiał powstał w wyniku ciąży ponieważ został wydany w Listopadzie zaledwie 9 miesięcy po "Starchild" przez Hiero Imperium.

Rok 2007. Po 2 latach od wydania 2 lp jeden z filarów D.I.T.C powraca z krążkiem "Hidden Gems". O tyle o ile na poprzednich albumach O.C. nie miał zbyt wielu gości to w.w wydawnictwo jest kompletnym przecziwieństwem. Wydaje mi się, że załorzeniem tego albumu było osiągniecie statusu najelpszej płyty w karierze Nowojorczyka. "Hidden gems" to zbiór istniejących już numerów wzbogacony o remixy i nowe numery. Na płycie usłyszymy całą plejadę legend takich jak : Cały skład Crooklyn Dogers czyly Jeru + Chubb Rock, Diamond D, Big L, Organized Konfusion, Da Ranjahz, Jay - z, Sadat X z którym został wykonany singiel pt:"Yes Sir"

Tak właśnie wygląda pokrótce kariera reprezentanta crew D.I.T.C czy też Crooklyn Dogers ale o tych ekipach napewno przeczytacie w następnych postach.

Dziękuję za poświecony czas, pokój i pamiętajcie o poszerzaniu horyzontów.